گرگان امروز

به نام خداوند لوح و قلم / حقیقت نگار وجود و عدم

راهبردهای بخش صنعت در گرگان نیازمند بازنگری است

بدون شک توسعه و تحولات صنعتی، درآمدزایی و امکانات رفاهی فراوانی را فراهم می آورد و بسیاری بر این باورند که تحقق رشد اقتصادی از طریق صنعت و صنعتی شدن میسر است. از طرفی توسعه عجولانه و بدون ارزیابی دقیق توان اکولوژیکی و عدم رعایت الزامات زیست محیطی اثرات مخربی بر محیط زیست و رفاه انسانهای وابسته به آن خواهد داشت و دست یابی به توسعه پایدار را غیرممکن می سازد؛ که اینک مصادیق آن در برخی شهرهای شمالی کشور رخ نموده است.

نکته ی قابل توجه در این میان، اتخاذ برخی تصمیمات مبتنی بر رویکردهای افراط یا تفریط گونه است؛ به طوری که گاهاً صنایع سنگین و آلاینده در مناطقی جانمایی می شوند که آن مناطق به لحاظ محیطی ظرفیت خودپالایی اندکی داشته و بسیار آسیب پذیر و شکننده هستند و از دیگر سوی منطقه ای چون گرگان با وجود دارا بودن مزیت های نسبی متعدد - و البته نیازمند ملاحضات زیست محیطی - حتی از استقرار واحدهای صنعتی و تولیدی همساز با محیط به نحوی که تغییرات شگرفی در اقتصاد منطقه بروز یابد، تا حد زیادی بی بهره است و یا آنکه در رابطه با ایجاد صنایع و حتی صنایع سازگار با محیط زیست با اعمال برخی محدودیت ها - که پیش از این در یادداشتی تحت عنوان لزوم بازنگری در قانون معافیت مالیاتی صنایع استان مورد بحث و بررسی قرار گرفت - مواجه گردیده است؛ در حالی که شهرستان گرگان با اصلاح قوانین و محدودیت های یاد شده و با توجه به در اختیار داشتن دو شهرک صنعتی می تواند به یکی از قطب های صنایع سبک و متوسط همچون صنایع غذایی، تبدیلی و تکمیلی در استان مبدل گردد تا ضمن حل معضل بیکاری در این شهرستان، رشد اقتصادی در شهرها و روستاهای حوزه نفوذ مرکز استان حاصل شود. این مهم با بنیان های نظری مرتبط نیز منطبق است و یکی از مهمترین تجربه های کشورهای جهان سوم نیز که در جهت گسترش صنایع و روند صنعتی شدن مدنظر قرار گرفته، گسترش صنایع کوچک خارج از محدوده های شهری است. در این زمینه کشورهای آسیای جنوب شرقی و آسیای میانه همچون کره جنوبی، چین و هندوستان بسیار پیشرفت نموده اند. اجرای اینگونه پروژه های کوچک صنعتی برگرفته از ایده اقتصاددان آلمانی ای. اف. شوماخر در ادبیات اقتصادی بود که در یک جمله کوتاه توسط وی بیان می گردد: ‹‹ کوچک زیباست ››

توجه و تأمل در آمارهای رسمی، ضرورت توجه بیش از پیش به بخش صنعت در گرگان را توجیه پذیرتر می نماید؛ چرا که شهرستان گرگان 22 درصد جمعیت بیکار استان را در بر گرفته است و تنها حدود یک چهارم از جمعیت مرکز استان در بخش صنعت اشتغال داشته و عمده شاغلین در بخش خدمات فعالیت دارند و متأسفانه سهم گرگان در قیاس با دیگر نقاط استان از پروژه های جریان ساز صنعتی اندک است.

در طی سالهای گذشته چندین پروژه ی بزرگ صنعتی در سطح استان کلنگ زنی و یا به مرحله به بهره برداری رسیده است که از میان آنان کارخانه ی سیمان پیوند گالیکش، نورد فولاد مینودشت، نیروگاه 1400 مگاواتی علی آباد، پیگیری احداث ذوب آهن، پالایشگاه سوخت بیودیزل و لاستیک سازی در گنبد و . . . را می توان نام برد و فارغ از آنکه اصول و موازین زیست محیطی تا چه میزان درباره ی احداث صنایع و کارخانجات فوق ملاک عمل بوده است؛ با نگاه صرفاً اقتصادی می توان ایجاد این مجتمع های صنعتی را رویدادی مثبت در ارتقاء وضعیت صنعت و اشتغال استان قلمداد نمود اما آنچه که حائز اهمیت است پیشبرد بخش صنعت در مرکز استان به موازات دیگر نقاط استان می باشد که براین اساس با توجه به موارد مذکور اعم از شواهد آماری، مبانی نظری و الزامات منطقه ای، تغییر و تجدیدنظر در راهبردهای اجرایی فعلی در بخش صنعت، از میان برداشتن محدودیتهای قانونی و حمایت از سرمایه گذاران در گرگان با درک همبستگی بین حفاظت و توسعه امری حیاتی و ضروری است.

نمایش شماتیک توزیع و تراکم جمعیت در استان. هر نقطه معدل 400 نفر می باشد. شهرستان گرگان با دارا بودن ربع جمعیت استان سهم اندکی از پروژه های صنعتی دارد.


نوشته ی آرشیوی مرتبط / لزوم بازنگری در قانون معافیت مالیاتی واحدهای صنعتی و گردشگری استان

http://gorganemruz.persianblog.ir/post/47/


لینک انتشار اختصاصی این یادداشت در سایت خبری - تحلیلی شمال فردا

نویسنده : احسان ارشاد : ۱٠:۳٤ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم