گرگان امروز

به نام خداوند لوح و قلم / حقیقت نگار وجود و عدم

معضلی به نام ترافیک ( 2 ) - تقاطع های غیر همسطح

همانطور که پیش از این در یادداشتی تحت عنوان معضلی به نام ترافیک ، وعده داده بودم، سعی خواهم نمود تا حد امکان به بسط مسائل حمل و نقلی و ترافیکی شهرمان بپردازم. در این نوبت، موضوع تقاطع های غیر هم سطح و لزوم ایجاد و احداث آنان در گره گاههای ترافیکی (چه در مسیرهای درون شهری و چه مسیرهای پیرامونی و برون شهری) مورد بحث ما خواهد بود.

اوژن هِنارد ( 1923 – 1849 ) نام شهرساز فرانسوی است که بین سالهای 1903 تا 1909 با اثری تحت عنوان «مطالعاتی برای دگرگونی پاریس» نخستین بار در طراحی شبکه های ارتباطی و معابر به مسئله ی تقاطع ها و نقش پر اهمیتی که در هر طرح ترافیکی دارند، توجهی ویژه نمود. هنارد، مطالعه دقیق و همه جانبه ای را در این موضوع آغاز و دو راه حل پیشنهاد کرد که اصول اولیه آنها بعدها بطور کلی مورد قبول واقع شدند. اولین راه حل وی، ساختن تقاطع های دو طبقه بود که یک شکل جنینی و ابتدایی از سیر تحول تقاطعهایی است که نهایتا امروزه به صورت رو گذرها و زیر گذرهای چند طبقه برای شهرهای بزرگ در نظر گرفته میشوند. دومین پیشنهاد برای حل مشکل تقاطع ها، طرح «فلکه» بود، به همراه راهروهای زیر زمینی برای پیاده ها. این راه حل بعد از جنگ جهانی دوم در بریتانیای کبیر رسماً پیشنهاد و توصیه شد که در صورت لزوم با همراهی تقاطعهای دو طبقه تکمیل شود.

امروزه به دلیل آنکه در شهرهای مختلف دنیا در محل تقاطع های همسطح (همچون میادین و چهارراهها) بعضاً ترافیکهای سنگینی ایجاد می شود، استفاده از تقاطع ناهمسطح رو به فزونی است.

تقاطع غیرهمسطح محل برخورد دو یا چند راه ارتباطی است زمانی که هریک از این راه‌های ارتباطی در ارتفاع‌های مختلفی از سطح زمین ساخته شده باشند، به‌طوری ‌که عبور و مرور یکدیگر را مختل ننمایند. استفاده از تقاطع‌های ناهمسطح یکی از راهکارهای موثر برای روانی عبور و مرور است که با هدف جداسازی فیزیکی مسیرهای ترافیکی و ایجاد جریان ترافیک پیوسته و کم شدن زمان تأخیر و افزایش ظرفیت تقاطع ها صورت می گیرد و از مباحث مورد توجه در مدیریت شهری، مهندسی ترافیک و مهندسی راه و ترابری می‌باشد.

در کشورمان از سالها پیش، احداث تقاطع های غیر همسطح به طور خاص در کلانشهرهایی چون تهران، مشهد، اصفهان، تبریز و . . . در محورهای گوناگون ارتباطی شهری ، برون شهری، کنارگذرها، کمربندی ها و . . . در دستور کار قرار گرفته است و در سالهای اخیر نیز اجرای پروژه های غیر همسطح مورد توجه خاص شهرهای متوسط و میانی واقع شده است که نمونه های متعددی از آنان در برخی شهرهای استان همجوارمان، مازندران، در حال احداث و یا به بهره برداری رسیده است. شهرهایی نظیر بابل(پروژه های رو گذر میدان کشوری و بلوار طالقانی)، آمل(تقاطع غیر همسطح در حال احداث در امتداد کمربندی به سمت جاده هراز، ساری( پروژه غیر همسطح در کمربندی) و . . . و  البته پروژه های در حال اجرا در شهرهای مختلف در سایر استانها همچون زنجان، قزوین و . . .  و این نکته ی کلیدی که اکثر این شهرها هم رده و همسطح گرگان می باشند اما با آینده نگری، برنامه ریزی، طراحی صحیح و چابکی و درایت در جذب و تخصیص اعتبارات لازم توانسته اند در این خصوص اقدامات مناسبی را صورت دهند. این در حالی است که در گرگان، شهری که مرکز استان بوده و با مشکلات عدیده ای در حیطه ی حمل و نقل و ترافیک رو به روست تاکنون چه در حوزه ی شهری و چه برون شهری هیچگونه اقدامی در این خصوص، صورت نپذیرفته و تنها پروژه ی تقاطع غیر همسطح که بنا به گفته فرماندار وقت گرگان در سال 85 ( ماشاء اله عظیمی)، قرار بود در سه راهی امیرآباد _سرخنکلاته_گرگان (محور جدید کمربندی گرگان) توسط راه و ترابری با هزینه 4 میلیارد تومان به طول 300 متر و عرض 8 متر برای تسهیل در امور ترافیکی به اجرا در آید، متأسفانه همچون بسیاری از پروژه های دیگر شهرستان مظلوم گرگان، به فراموشی سپرده شد.

در پایان نکته ی بسیار مهم دیگری که شایان توجه است اینکه؛ اجرای پروژه هایی همچون تقاطع های غیر همسطح در سطح شهر گرگان(به دلیل نیاز به صرف هزینه های میلیاردی) از عهده شهرداری گرگان با توجه به منابع مالی محدودی که در اختیار دارد خارج بوده و نیازمند پیگیری مسئولان استانی و مساعدت ویژه دولت محترم در این رابطه می باشد.

نویسنده : احسان ارشاد : ۳:٠۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۳۱ امرداد ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم